Ang maikling kuwentong ni Rogelio Sikat ay isa sa mga pinaka-maimpluwensyang akda sa panitikang Pilipino. Hindi lamang ito basta kuwento ng isang matanda; ito ay isang masakit na pagpapakita ng kawalan ng katarungan, pang-aapi sa mga magsasaka, at ang bulok na sistema ng hustisya sa ating lipunan.
– Ang bida ng kuwento. Isang matandang magsasaka na kumakatawan sa mga maralitang nais lamang mabuhay nang may dignidad sa sariling lupa. buod ng tata selo
Si Kabo Teryo ay sumasagisag sa malupit na sistema. Ipinapaalis niya si Tata Selo sa lupa, sinisigawan, at idinidiin na hindi siya karapat-dapat na magsaka roon. Sa bawat pagtatanggol ni Tata Selo na siya ay nagbabayad ng upa at sumusunod sa utos, lalo lamang siya inaapi ng kapatas. Ang paulit-ulit na pang-aapi ay hindi lamang pisikal na hadlang kundi isang matinding pagsubok sa kaniyang dignidad at pasensya. Ang maikling kuwentong ni Rogelio Sikat ay isa
Ang nobela ay tungkol sa kwento ni Juli, isang batang babae na napakasal sa isang matandang lalaki na nagngangalang Capitán Tiago. Si Juli ay isang mahina at mapoot na babae na hindi masaya sa kanyang kasal. Siya ay may isang kaibigan na nagngangalang Basilio, na isang estudyante ng medisina. Isang matandang magsasaka na kumakatawan sa mga maralitang
Ang "Tata Selo" ay isang maikling kuwentong naglalarawan ng matinding kahirapan, pang-aabuso sa kapangyarihan, at ang unti-unting pagkasira ng isang mabuting mamamayan. Isinulat ito ni Rogelio Sikat, at itinuturing na isa sa mga klasiko ng panitikang Filipino dahil sa makapangyarihan nitong mensahe tungkol sa kawalan ng katarungan sa lipunan.
Ang "Tata Selo" ay hindi lamang isang malungkot na kuwento tungkol sa isang matandang magsasaka. Ito ay isang matinding pagsalamin sa kalagayan ng mga magsasakang Pilipino sa ilalim ng hindi pantay na distribusyon ng lupa at pang-aapi ng mga mayayaman at makapangyarihan. Sa pamamagitan ng trahedya ni Tata Selo, ipinapaalala sa atin na ang tunay na dahilan ng karahasan ay madalas na nagmumula sa matagal nang kawalan ng katarungan. Hangga't may mga taong inaapi at walang boses, ang mga katulad ni Tata Selo ay patuloy na isisilang—hindi bilang mga kriminal, kundi bilang mga biktima ng isang lipunang nabigong makinig sa kanilang karaingan.
Ginamit ni Rogelio R. Sikat ang realism o realismo. Walang flowery words o pambubulaklak ang kanyang pagkukwento. Ang tono ay diretso, malupit, at totoo. Gumamit siya ng Taglish (Tagalog-English code-switching) sa mga diyalogo, na nagpapakita ng tunog ng tunay na pag-uusap ng mga Pilipino sa probinsya noon (at ngayon).